iklees

Na een tijdje vogels te hebben geteld op één van de Galapagos-eilanden, besluit Hugh dat het nu toch tijd wordt om iets van zijn leven te gaan maken. Hij wil zijn studie afmaken, in elk geval op een onderwerp dat met Darwin te maken heeft. Tijdens een zoektocht naar een nieuwe invalshoek, vindt hij bij toeval een deel van het dagboek van Elizabeth Darwin, één van Darwin’s dochters. Hugh is geïntrigeerd: wat Elizabeth schrijft lijkt een heel ander licht te werpen op de befaamde wetenschapper. Beth, die Hugh nog kent van het vogeleiland, blijkt ook op het spoor van Elizabeth, die een verre voorouder van haar zou zij. Ze verenigen hun krachten, volgen het spoor van Elizabeth, en ontdekken de onthutsende realiteit achter de ontdekking van de evolutieleer.

[uit het dagboek van Elizabeth] Over the years I have heard of a secret dining club established by Mr Huxley called the ‘X Club’ (lately, whenever I hear of it, I think of my own Mr X). The club contains a handful of eminent thinkers and activists like Messieurs Hooker, Spencer, Lubbock and Busk. As far as I can tell, its main purpose is to infiltrate the Royal Societies and the rest of the scientific establishment to form a beach-head for Papa’s ideas. Yesterday, some four club members came to Down House for the weekend and, listening in on the after-dinner conversation, I was shocked to learn that one raison d’etre for their visit was to collect money for poor Mr Alfred Wallace, who is perpetually in financial straits. I had heard that the club was pressing the government to give Mr Wallace a pension of some £200, but it now appears that Mr Wallace was demanding such a pension.
‘He made it very clear,’ Mr Huxley said. ‘To put it bluntly: if he doesn’t get it he will expose everything.’
I immediately thought back to another conversation concerning Mr Wallace that I overhead years ago. What could he possibly know — and threaten to reveal — that would make it so important to buy his silence?

Volledig fictie, natuurlijk, maar wel heel goed in elkaar gezet. De elementen die in Darwin’s eigen verslagen altijd enigszins vreemd zijn geweest, worden ineen gevlochten tot een hele plausibele verklaring. De speurtocht is leuk om te volgen: tot het einde toe, blijft onduidelijk wat er op die reis van de Beagle precies is voorgevallen. Het boek deed mij in veel opzichten denken aan Byatt’s Possession, maar dat heeft veel meer lagen.