De bedienden van de Baron en Barones Klopstock maken zich op voor een lange nacht. Ze verwachten — blijkbaar — een drama in huiselijke kring en verwachten daar een slaatje uit te kunnen slaan. In de vroege uren van de ochtend wordt nog even geregeld dat de gestoorde man van de zolderkamer — die niet een neef van de Barones maar een broer van de Baron blijkt te zijn — trouwt met één van de dienstmeisjes. En de volgende ochtend worden inderdaad de Baron, Barones, en hun secretaris dood gevonden in de bibliotheek.
Mr McGuire says, ‘I’d like to see the Baron, actually.’
‘Out of the question,’ says Mr Samuel.
‘Not to be disturbed,’ says Lister.
‘Then what have I come all this way for?’ says Mr McGuire, pulling off his sheepskin coat in a resigned way.
‘To hold Mr Samuel’s hand,’ says Pablo.
‘I’ll see the Baron in the morning. I have to talk to him,’ says Mr McGuire.
‘Too late,’ says Lister. ‘The Baron is no more.’
‘I can hear his voice. What d’you mean?’
‘Let us not strain after vulgar chronology,’ says Lister. ‘I have work for you.’
‘There’s veal stew,’ Eleanor calls out from the kitchen.
‘Blanquette,’ says Clovis, ‘de veau.’ He puts a hand to his head and closes his eyes as one tormented by a long and fruitless effort to instruct.
Een merkwaardig verhaal. Al in hun spreken halen de bedienden regelmatig tegenwoordige en verleden tijd door elkaar. Je blijft als lezer achter met onzekerheid over de mate waarin de bedienden, en dan vooral Lister de butler, alleen slim profiteren of daadwerkelijk zaken naar hun hand hebben gezet.