iklees

Bundel verhalen, waaruit ik de volgende heb gelezen:

Dimensions
Een vrouw gaat nog regelmatig op bezoek in de gevangenis bij haar man die hun kinderen heeft gedood. Dit verhaal begint het somberst, maar eindigt nog het meest positief.

Fiction
Jaren later ontdekt een vrouw zichzelf als personage in een roman geschreven door het dochtertje van degene voor wie zij door haar man is verlaten.

Wenlock Edge
Een studente neemt wraak op een huisgenote die haar heeft opgescheept met een genante situatie én haar enige familie-lid probeert in te palmen.

Too Much Happiness
Begin 20ste eeuw reist een Russische vrouwelijke wiskundige na het ontvangen van een prijs in Parijs, via oude bekenden terug naar Zweden.

She met him for the first time in 1888. He had come to Stockholm to advise on the foundation of a school of social sciences. Their shared nationality, going so far as a shared family name, would have thrown them together even if there was no particular attraction. She would have had a responsibility to entertain and generally take care of a fellow Liberal, unwelcome at home.
But that turned out to be no duty at all. They flew at each other as if they had indeed been long-lost relatives. A torrent of jokes and questions followed, an immediate understanding, a rich gabble of Russian, as if the languages of Western Europe had been flimsy formal cages in which they had been too long confined, or paltry substitutes for true human speech.

Het zijn mooie verhalen, maar nooit erg vrolijk. De aard van het genre van korte verhalen vereist dat gebeurtenissen ofwel heel abrupt plaatsvinden, of behoorlijk nadrukkelijk voorschaduwt worden. In die afwisseling zit hier vaak wel spanning: dingen die de personages — en dus de lezer — verwachten, gebeuren ineens niet, of toch anders, en soms ook weer wel precies zoals gevreesd.