iklees

Charles Enders, succesvol vertegenwoordiger in Zuid-Amerika, wordt door zijn bedrijf naar Angola gestuurd om daar de Afrikaanse markt open te breken. Hij komt enigszins verloren aan in Luanda en is blij dat King Velderman hem onder zijn hoede neemt. King is ook vertegenwoordiger — of geweest — en beschikt uit een uitgebreid netwerk waarmee hij van alles kan regelen. Maar Charles heeft er eigenlijk niet zoveel zin in om weer ergens een markt te ontwikkelen en laat zich liever afleiden door de verhalen van King, vooral de verhalen over zijn relatie met de mooie Pauline, die inmiddels — blijkbaar — geen deel meer uitmaakt van King’s leven in Angola. King vraagt Charles mee naar Quissama, een verlopen reservaat, om de olifanten te zien.

Die avond nog kreeg ik van King een uitvoerige beschrijving van het Parque Nacional de Quissama, het mooiste wildpark in zuidelijk Afrika, vond hij, en alle reservaten in Botswana, Kenia, Zuid-Afrika had hij bezocht.
Nooit nam hij iemand anders mee op zijn tochten. De meeste mensen beschouwden een bezoek aan Quissama toch maar als een toeristisch uitstapje. Ook Pauline hield het na een keer voor gezien, want zij was er bijna doodgestoken door de muskieten. Maar hij wist, nee, hij voelde dat hij mij rustig kon meenemen. Hij had eerst geaarzeld, maar nu, vanavond, wist hij dat ik zou kunnen begrijpen wat Quissama voor hem betekende. Hij wou niet sentimenteel lijken, maar Quissama was voor hem meer dan een negenduizendzeshonderd vierkante kilometer groot natuurreservaat met elanden, olifanten, leeuwen, ja, ook leeuwen, onafzienbare vlakten met wuivend papyrusriet, grillig slingerende rivieren, spectaculaire bospartijen, bloemen met de onmogelijkste geuren. Als hij daar ronddwaalde, ieder ogenblik de kans op een onmoeting met groot wild, oog in oog met de gevaarlijke natuur, dan werd hij van een bijna religieus gevoel vervuld!

Een beetje treurig, een ontmoeting tussen twee mannen, die in elkaar herkennen dat ze niet achter een bureau hadden kunnen aarden, en nu eigenlijk ook geen zin meer hebben in andere conventies en verplichtingen. Enders kan zijn werk en status in het bedrijf eigenlijk niet meer schelen. King is nog een stap verder in het stellen van de prioriteiten in zijn bestaan.