Lucinda Bromley, botaniste in Victoriaans Londen, heeft een bijzondere gave om plantaardige vergiften op te sporen en wordt om die reden zo nu en dan door de politie geraadpleegd. Als er iemand wordt vermoord met een gif waarvoor onder andere een zeer bijzondere varen — kortgeleden ontvreemd uit haar tuin! — moet zijn gebruikt, vreest ze dat zij de schuld zal krijgen. Ook al, omdat iedereen gelooft dat zij ook haar verloofde een paar jaar eerder heeft vergiftigd. Ze roept de hulp in van Caleb Jones, detective van de Arcane Society. Caleb heeft, net als Lucinda, paranormale gaven; in zijn geval in het doorzien van de patronen van misdadige plannen. De gestolen varen blijkt nog maar het begin van een onderzoek, waarin Caleb en Lucinda beide hun gaven ten volle moeten benutten. Terwijl ze ondertussen worden afgeleid door de aantrekkingskracht die ze op elkaar blijken uit te oefenen.
‘For some reason I cannot explain I am certain that, although the notebook may be the death of me, if is also the only hope of escaping the curse.’
‘Hmmm.’
He finished the brandy and set the glass on the table. ‘I do not know quite what sor of reaction I expected from you but hmmm definitely isn’t it.’
He felt oddly crushed. He had told himself that he did not want her pity but she could have shown a little more sympathy. Beofroe he could come to terms with his own reaction to that little hmmm, she picked up the notebook and opened it.
‘Well, well, well,’ she said, turning the pages slowly. ‘How interesting.’
He gripped the arms of his chair and shoved himself to his feet. He needed another brandy.
‘I’m glad you find the bloody thing interesting,’ he said. He picked up the decanter and poured himself another stiff dose. ‘Especially since I doubt that you can even read the title page. It is written in the same damned code Selbourne used throughout the notebook.’
‘I cannot read it,’ she said, calmly turning another page. ‘But I can certainly tell you that it is not going to drive you mad.’
He nearly dropped the decanter. ‘How do you know that,’ he said finally.
She riffled through a few more pages. ‘You are right about the notebook. It did drive your great-grandfather mad but not by luring him into a chaotic universe created by an undecipherable code.’
He forgot about the brandy, just stood there, staring at her, mesmerized. ‘How, then?’ he asked. Even to his own ears his voice sounded harsh and raw.
‘Poison, of course.’
In eerste instantie was ik een beetje teleurgesteld door de paranormale invalshoek; ik had gerekend op iets meer in lijn met Elizabeth Peters’ Peabody-verhalen. Maar de auteur weet het zo in te bedden dat het niet al te zweverig wordt en juist een leuk alternatief vormt voor opsporingsmethoden die toentertijd nog niet ter beschikking waren. De Arcane Society, waarvan Caleb en Lucinda deel uit maken, is een kring van mensen met paranormale gaven. Andere boeken van deze schrijfster gaan over de belevenissen van andere leden van de Society; een rode draad daarbij lijkt de dreiging van een groepje mensen binnen de society, die proberen de oorspronkelijk alchemistische formule te herleiden, om hun paranormale gaven — en macht — te versterken.