iklees

Kamil Pasha, in 1887 magistraat in Istanbul, onderzoek de diefstallen van kostbare voorwerpen uit moskeeën en kerken, omdat die voor grote sociale onrust zorgen. Zijn vriend Malik, beheerder van een kleine moskee, wordt vermoord nadat ook uit die moskee een bijzonder voorwerp is gestolen. Dit voorwerp is van oudsher het bezit van een sekte van Abyssijnse slaven, waarvan Malik en zijn zuster de leiders waren. Het voorwerp zou ‘het bewijs van God’ zijn, en het lijkt erop dat de rovers hier speciaal op azen.

‘The Abyssinian king thought that the Templars were trying to steal the Ark of the Convenant, their Ark, which I think is quite likely. In 1306, when the situation became too dangerous, Philip took the treasure to France, to their main temple in Paris. He was accompanied by Sophia, his daughter by a local woman. Sophia must have been around thirteen.’
Ismail Hodja drank some tea and continued. ‘The poor young man escaped from the river only to drown in the sea. On the same boat with Philip and his daughter was an Abyssinian mission to the Christian Pope. It’s believed they warned the Pope that the Templars were planning to overthrow him.’ Ismail Hodja shook his head and clicked his tongue in disapproval. ‘These were all supposedly religious men, yet they were scheming against each other. It is remarkable that the Christians have thrived for so long.’
‘Luck,’ Kamil offered.
‘Guns,’ Ismail Hodja corrected him. ‘And convenient ethics. Just a few months later, the Pope convinced the French king and other European heads of state to hunt down the Templars and confiscate their wealth, like a sow devouring its own brood.’
‘What happened to Philip and his daughter?’ Kamil asked, now thoroughly drawn into the story.
‘Philip was arrested and executed by burning in a public square. Sophia and her treasure turned up here in Constantinople. The Byzantine church wasn’t on friendly terms with the Roman Pope, so it was a natural destination. […]’

Op basis van de titel zou je denken aan een standaard ‘Dan Brown’-type verhaal, maar dat is hier helemaal niet aan de orde. Voor mij heeft dit meer verwantschap met Tallis’ Lieberman Papers; het verhaal speelt zich af eind van de 19e eeuw, met een locale politieman die gebruik maakt van de middelen die hem op dat moment ter beschikking staan. Kamil is nogal agnostisch: zijn motief om het bewijs van God te vinden is puur het oprollen van een netwerk dat kostbaarheden uit Istanbul rooft, en het oplossen van de moord op zijn vriend Malik. Met de complicatie van de Abyssijnse sekte en meer persoonlijke omstandigheden van Kamil is dit een zeer lezenswaardig verhaal, ook zonder dat het Bewijs koste wat kost uit de verkeerde handen gehouden moet worden.