iklees

Een groep vrienden heeft zich verzameld in het landhuis Black Dudley. De oom van de eigenaar van het huis heeft ook wat ‘vrienden’ over de vloer. Die blijken niet veel goeds in de zin te hebben. De oom wordt vermoord. Hij en zijn vrienden maken deel uit van een groot en nietsontziend misdaadsyndicaat. Er zijn papieren verdwenen die voor die groep heel veel waard zijn en de overige gasten worden ervan verdacht die te hebben gestolen. En als ze ze niet heel snel teruggeven, gaat het allemaal erg onaangenaam worden.

‘Yes,’ said Campion, who was apparently gibbering with excitement. ‘And what can I do?’
‘You stand by,’ said Kennedy, with something suspiciously like a sneer on his handsome youngh face.
‘Oh very well,’ said Mr Campion, looking considerably disappointed. ‘I’ll stand ready to dot the fellow with a bottle if necessary.’
‘That’s the idea,’ agreed Kennedy somewhat grudgingly, and returned to the others. ‘Of coursre,’ he said, ‘it’ll be a bit of a shock for the two lackey-thugs to see you all turning up bright and happy after your adventures; still, I think the idea is to walk in as if nothing had ever happened. You can indulge in a vertain amount of bright conversation if you like, to put them off the scent. That’s where you’ll come in useful,’ he added, turning to Campion. ‘Talk as much as you like. That’s the time to be funny.’
‘Righto,’ said Mr Campion, brightening visibly. ‘I’ll show them my two-headed penny. I’ll be awfully witty. “They laughed when I sat down at the piano, but when I began to play they knew at once that I had taken Kennedy’s Patent Course. How they cheered me on — “’

Dit is het eerste boek, verschenen in 1929, waarin Albert Campion ten tonele wordt gevoerd — weliswaar hier nog als bijfiguur. Zijn uiterlijk, achtergrond, manier van doen en spreken, en zijn ‘bijzondere’ vaardigheden doen beslist aan Lord Peter Wimsey denken. Ik moet toch eens kijken hoe die zich chronologisch verhouden.